Anti-pestbeleid & conflicthantering

Dat kinderen ruzie maken met elkaar is heel normaal. Ruzie verbieden om zo pesten te voorkomen werkt niet. Ruzie maken helpt kinderen om sociale vaardigheden te ontwikkelen. Terwijl kinderen ruzie maken, zoeken ze hun positie in de samenleving. Er moet dus nog een zone overblijven waarin ze kunnen plagen en ruzie maken. Maar het kan niet de bedoeling zijn dat ze elkaar zwaar kwetsen. Ruzies en plagerijen maken sterk, pesten doet echt pijn!

Pesterijen zijn niet alleen moeilijk op te sporen, maar ook complex en ondoorzichtig. Als leerkrachten pestkoppen op heterdaad betrappen, moeten ze kordaat ingrijpen. Pestgedrag moet onmiddellijk worden afgekeurd. Maar vooral: leerkrachten en leerlingen moeten erover praten en een oplossing zoeken voor de gepeste en de pestkop. Het is belangrijk om méér te doen dan alleen maar het brandje te blussen.

De individuele aanpak van een pestprobleem moet ingebed zijn in de pestacties op klas- en schoolniveau. Hoe duidelijker de aanpak voor iedereen, hoe meer kans op succes.

Hoe proberen we pesten te voorkomen?

Gevoelens en behoeften

Cirkelen in de klas

Rots en water

Kindcontacten

Wat kan je doen als je kind gepest wordt?

Welke aanpak gebruikt de school?

Naast onze preventieve aanpak om het aantal pestgevallen te doen dalen, werken we ook met de No Blame-methode als het pesten niet stopt. In samenspraak met de zorgcoördinator wordt eerst zelf de situatie in kaart (vb.: wie is de gepeste, waarover gaat het, wie is de pestkop, wie is de middengroep, is de klas of groep op de hoogte) gebracht. Dit is een probleemoplossende methode waarbij kinderen verantwoordelijkheden krijgen en er wordt gewerkt aan het empathisch vermogen. Het doel van deze methode is dat het pesten stopt en het negatieve gevoel van het slachtoffer wordt weggenomen of verminderd.

Stap 1: we houden een gesprek met de gepeste leerling

Stap 2: we roepen de groep samen

Stap 3: we leggen het probleem uit

Stap 4: we delen de verantwoordelijkheid

Stap 5: we vragen de groep naar hun voorstellen

Stap 6: we laten de verantwoordelijkheid bij de groep

Stap 7: we houden na één week individuele, korte gesprekken met alle betrokkenen